Wednesday, September 10, 2014

Σεπτέμβρης..

Σεπτέμβρης πάλι..
Για τους περισσότερους απο εμάς είναι η αρχή ή το τέλος για κάτι. Κατάλοιπο απο τα σχολικά μας χρόνια; Κατάλοιπο απο τη φοιτητική μας ζωή; Δεν ξέρω.
Τέτοιες μέρες κάνεις ξεκαθάρισμα σκέψεων, βάζεις στόχους, εφικτούς ή μη, κάνεις όνειρα.
Ναι, είμαι απο αυτούς που θεωρούν οτι το φθινόπωρο είναι η κατάλληλη εποχή για να αλλάξεις λίγο τα θέλω σου. Να τα προσαρμόσεις.
Και ναι, συνήθως αυτή την εποχή αλλάζω και εγώ.
Ανάλογα με τα ξεκαθαρίσματα, τους στόχους, τα όνειρα, αυτή τη νέα χρονιά θέλω να είμαι διαφορετικός σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές.
Αισιοδοξία; Απαισιοδοξία; Η αλήθεια είναι οτι δεν μπορώ να γνωρίζω, ξέρω όμως πολύ καλά πως τέτοια εποχή τα περισσότερα αλλάζουν.
Και αν το φθινόπωρο είναι η περίοδος που θέτεις τις βάσεις για αυτές τις αλλαγές, τότε με την είσοδο του νέου χρόνου αυτές οι αλλαγές θα γίνουν εφικτές.
Αλλά ισχύει και το άλλο. Υπήρξαν κάποια φθινόπωρα που όσο πανηγυρικά και να μπήκαν, δεν σου επέτρεψαν να ξεκαθαρίσεις κάποια πράγματα, με αποτέλεσμα ο νέος χρόνος να μπεί σκοτεινός και άγνωστος για σένα, να μπεί σχεδόν άκαρπος και να συνεχιστεί το ίδιο σχεδόν άκαρπα, μέχρι άλλο ένα καλοκαίρι να περάσει.
Και βλέπεις κύκλοι να γίνονται χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα.
Είμαι αισιόδοξος για αυτό το φθινόπωρο..