Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Ιστορίες αγάπης...

-Πές μου μία ιστορία..
-Τι ιστορία θές να ακούσεις;
-Μία ιστορία άγαπης..
-Όλες οι ιστορίες αγάπης είναι ίδιες....μέρος πρώτο.."είσαι για μένα το παν"....μέρος δεύτερο.."γίνε για μένα το παν"....μέρος τρίτο.."πάλι εσύ είσαι;"..........

Φτηνά Τσιγάρα, 2000

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

Αρκεί τελικά το φιλί για να γίνει ο βάτραχος πρίγκιπας...;

Αρκεί τελικά το φιλί για να γίνει ο βάτραχος πρίγκιπας, αν είναι φύσει δύσπιστος; Βρέθηκα κ εγώ στη Χαλκιδική το Δεκαπενταύγουστο.. παρών σε ένα απ' αυτά τα παρτυ..! Αν δείς τελικά έξω.. υπάρχουν πάρα πολλοί «μόνοι».. χορεύοντας στο ρυθμό των πάρτυ.. των «μαζί». Και τρομάζουν. Πίνουν πολύ για να συμμετέχουν στο παιχνίδι.. ελπίζοντας πως έτσι θα πέισουν τον εαυτό τους πως «γιορτάζουν». Προσπαθούν να τραγουδήσουν δυνατά τη μουσική και τα τραγούδια.. μήπως και ξεχαστούν. Κάνεις όλα τα «πρέπει» για να περάσεις καλά.. δεν κάθεσαι σπίτι.. βρίσκεσαι με κόσμο πολύ.. βάζεις το καλύτερο χαμόγελο σου.. κάνεις στο τέλος τη θετική αποτίμηση και τι σου μένει; Να μένεις με τις αντιστάσεις σου και τους όρκους σου κλεισμένος.. πίσω απο τα τείχη που ουσιαστικά εσύ ύψωσες. Και η μυρωδία της «γιορτής» εξατμίζεται απο το σώμα σου. Τότε είναι που μένεις μόνος τελικά.. δύσπιστος και μόνος.. πιο μόνος απο ποτέ. Και ας ξεγελάστηκες εχθές. Πάλι πέφτεις σε παγίδα. Στην γνωστή παγίδα.. που σκηνοθετείς και φαντάζεσαι τη ζωή σου κάπως.. και αυτή τη προσδοκία την μετατρέπεις σε απαίτηση που μόνο αν υλοποιηθεί αισθάνεσαι πως είσαι εν τέλει καλα. Παρέα με πολλούς αλλα χωρίς τον εαυτό μας; Πόσα μεθύσια ακόμα θα «χτίσουμε» μεθοδικά μόνο και μόνο για να δούμε τον εαυτό μας διπλό και τριπλό στον καθρέπτη και να νιώσουμε την επίφαση της συντροφικότητας;

Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

Σε δικαιούμαι...

Δεν είναι ότι δεν θα βρεις κάποιον καλύτερο από εμένα. Μπορείς να βρεις. Δεν είναι αυτό. Είναι ότι θα σε θέλει για τους λάθος λόγους. Δεν θα αγαπήσει τις ρυτίδες σου, τη μύτη σου, τη γκρίνια σου. Δεν θα ερωτευτεί το ηλίθιο ύφος που παίρνεις όταν κάνεις λάθος. Τις ώρες της μοναξιάς, δεν θα παραμιλάει μιμούμενος τους ακκισμούς σου, για να νιώσει λιγότερο μόνος. Θα εστιάσει στα προφανή. Δεν θα δώσει σημασία στα στραβά δάχτυλα των ποδιών σου. Δεν θα ισχυριστεί ποτέ ότι πήραν το στραβό δρόμο επίτηδες , «από άποψη», όπως επέμενα εγώ.

Οι άνθρωποι, όπως και τα πράγματα, δεν πρέπει να ανήκουν σε αυτούς που μπορούν να τα αποκτήσουν. Ούτε καν σε αυτούς που τα αξίζουν. Πρέπει να δίνονται σε αυτούς που τα αγαπάνε, που τα χαίρονται περισσότερο.

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

Ο εαυτός σου.. ή αυτός που έφυγε;

Τελικά.. μοναξιά είναι η απουσία κάποιων προσώπων ή η έλλειψη του νιώθω; Μήπως στην πραγματικότητα κανείς δεν υποφέρει απο τη μοναξιά.. αλλά απο τις σχέσεις; Ακόμα κι αν πρόκειται για αυτήν με τον εαυτό μας. Όσο πιο κοντά έρχεται κανείς με ένα πρόσωπο.. τόσο πιο πολύ απομακρύνεται απο τον εαυτό του. Και όταν έρχεται η ώρα να φύγει αυτό το πρόσωπο.. δεν ξέρεις τι σου λείπει πιο πολύ...
ο εαυτός σου ή αυτός που έφυγε;

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Είναι τραγικά όμορφη η ζωή κάποιων...

Σε ποιόν δεν αρέσει να ζεί στον κόσμο του τελικά; Εκεί που η πραγματικότητα δεν μπορεί να σε βρει. Να απέχεις και να απέχουν απο εσένα όλα εκείνα τα κοινότυπα για να περάσει η ώρα.. η μέρα. Είναι τραγίκα όμορφη τελικά η ζωή κάποιων.. τραγικά όμορφος ο κόσμος τους.

Όνειρα τρελά ειπωμένα.. μέσα στη σιωπή τους.

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Συνέβη και σε εσένα...

Πόσες φορές αναρωτιέμαι.. πόσοι μπορούν να με αντέξουν; Κάθε μέρα κάτι σημαίνει τελικά. Είναι μοναδική. Δεν θα έχεις την ευκαιρία να την επαναλάβεις.
Ακόμα και όταν ένας ανόητος σου «έφαγε» το φτερό του αυτοκινήτου σου. Όμορφη έιναι η μέρα ακόμα και όταν έπεσες απο τις σκάλες και φόρεσες κολάρο. Και ξέρεις γιατί; Γιατί την επόμενη μέρα βγήκες νικητής.. ζωντανός. Γιατί συνέβη σε εσένα και ήσουν εκέι να το ζήσεις.
Τελικά δεν χρειάζεται καμία γιορτή για να μου θυμίζει οτι ζώ. «Ανάσταση».. «Πρωτοχρονιά» ή «γιορτή Αγ. Βαλεντίνου» είναι κάθε πρωινή ηλιαχτίδα που τρυπάει τις κουρτίνες.. κάθε μπουκία φαγητού που δοκιμάζεις.. κάθε χαμόγελο που αντικρύζεις σε ένα άλλο άσχετο πρόσωπο.. κάθε τραγούδι που πιστεύεις πως γράφτηκε μόνο για εσένα..! Γιατι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία απο το να είσαι υγιείς και ζωντανός και να χαίρεσαι τη κάθε μέρα μόνο και μόνο επειδή βλέπεις το φώς και ακούς φωνές παιδιών της γειτονίας. Και τελικά.. όταν χρειαστείς βοήθεια.. πάντα κάποιος χαίρεται να σου την προσφέρει. Αρκεί να ξέρεις να τη ζητήσεις. Ζητάς προστασία.. και δίνεις τη δική σου αλλού.
Παράξενα σχήματα κάνουν τα σύννεφα σήμερα...

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Μετριότητα......;

Δυστυχώς τίποτα δεν παγώνει και όλα αλλάζουν.
Και ξεχνιούνται.
Όταν σ’αρέσουν τα πάντα.. αυτό γίνεται. Αλλά και όταν δεν σου αρέσει τίποτα.. πάλι αυτό γίνεται. Η διαφορά όμως είναι πως αν σ’αρέσουν όλα.. ακόμα και τη στιγμή που θα πάψει η αισιοδοξία.. θα θυμάσαι πως κάποτε κάτι αγάπησες. Ξέρω.. υπάρχει και η μέση κατάσταση.. αλλά όπως μου είπε μια μέρα μια πολύ καλή μου φίλη..

«ρε συ.. δεν είναι για αυτή τη ζωή οι μετριότητες..»...