Saturday, June 16, 2012

τώρα χορέυω εγώ.. στον έρωτα σου...

Σαγηνευτικά με πλησίασες και με γοήτευσες.. με χάιδεψες με το χαμόγελο σου...
Κρυμμένη στο φώς των κεριών...
Φυσούσε δροσερός αέρας απο το ανοιχτό παράθυρο...
Μετά τα σημάδια του έρωτα μεταφέρθηκαν στα σεντόνια.. στις ψυχές μας...

Απο τότε.. κάθε φορά που με πλησιάζεις η ψυχή μου νιώθει αναβρασμό...

Όσα δεν ένιωσα.. τα νιώθω μαζί σου...
Όσα δεν γνώρισα.. μου τα συστήνεις εσύ...

Μη φύγεις.. και δεν θα φύγω ούτε εγώ...





1 comment:

  1. ό,τι αξίζει δεν το χάνουμε ποτέ.

    ReplyDelete